قوز قرنیه

قوز قرنیه

ما از ورای قرنیه که بافت شفاف پوشاننده جلوی چشم می باشد به دنیا نگاه می کنیم ، قرنیه شفاف بوده و شکل کروی مثل توپ دارد.گاهی اوقات این قرنیه نازک شده و به بیرون برآمده می شود و شکل مخروط پیدا می کند به این بیماری قوز قرنیه می گویند.
علل قوز قرنیه:
الیاف پروتئینی ریز و محکمی بنام کلاژن که مسئول قوام قرنیه می باشد به هر دلیلی این کلاژن ضعیف شود قدرت قرنیه کم شده ، نازک شده و به بیرون برآمده می شود.
علت اصلی قوز قرنیه مشخص نیست.این بیماری ممکن است ژنتیکی باشد و در یک خانواده چند مورد آن دیده شود.در بیمارانی که حساسیت شدید دارند و چشم خود را زیاد مالش می دهند قوز قرنیه ممکن است ایجاد شود.
علائم :
قوز قرنیه معمولا در سنین جوانی شروع شده ، بیماری پیشرونده بوده ، ممکن است به آرامی یا به سرعت پیشرفت کند و باعث تاری دید ، پخش نور ، هاله اطراف نور ، حساسیت به نور ، نزدیک بینی و آستیگماتیسم شود.
نسخه عینک این افراد در هر بار مراجعه به چشم پزشک تغییر می کند و ثبات ندارد.
اگر علائم زیر در چشم شما ایجاد شود بایستی به چشم پزشک اطلاع دهید تا از نظر قوز قرنیه شما را بررسی کند:
- تغییر ناگهانی در دید یک چشم.
- دوبینی تک چشمی (با یک چشم دو بینی داشته باشید).
- اشیاء دور و نزدیک را کج ببینید.
- اطراف نور هاله ببینید یا شعاع نورانی اطراف لامپ ببینید.
- اشیاء را سایه دار ببینید.

تشخیص:
با معاینه چشم توسط چشم پزشک ، اندازه گیری انحنای سطح قرنیه و گاهی بررسی قرنیه با نقشه های سه بعدی قرنیه (توپوگرافی قرنیه)
تشخیص قوز قرنیه قبل از عمل جراحی لیزری بسیار مهم است چون لیزیک و PRK می تواند در فرد دارای قوز قرنیه بسیار خطرناک باشد.فردی که درجات بسیار خفیف قوز قرنیه دارد نبایستی تحت عمل جراحی لیزیک قرار گیرد.
درمان:
درمان معمولا با تغییر در شماره عینک شروع می شود.اگر عینک دید کافی به بیمار ندهد ، می توان از لنز تماسی استفاده کرد با توجه به ماهیت پیشرونده بیماری شماره عینک به طور مرتب تغییر خواهد کرد.
در مرحله بعد می توان از حلقه های داخل قرنیه برای کم کردن بیرون زدگی سطح قرنیه استفاده کرد.
این حلقه ها نیاز بیمار را به استفاده از عینک حذف نمی کند ولی در بیماری که دید خوبی با عینک ندارد بعد از کار گذاری حلقه های داخل قرنیه می توان با عینک دید بهتری به بیمار داد.
یکی از درماه های جدید CCL می باشد.در این روش با استفاده از اشعه های ماوراء بنفش و دارو های ریبوفلاوین استحکام قرنیه را زیاد کرده ، تقریبا جلوی پیشرفت بیمار گرفته می شود و سطح قرنیه صاف تر می شود.
بهترین داوطلبان این روش عبارتند از:کسانی که به تازگی برای آنها تشخیص قوز قرنیه داده شده یا افراد جوان و میانسالانی که بیماری آنها پیشرونده است و کسانی که لنز سخت روی چشم آنها قرار نمی گیرد.
در آخرین مرحله که روش های فوق کارساز نبود یا کدورت قرنیه ایجاد شده باشد ، پیوند قرنیه انجام می شود.